গৃহবন্দী ব’হাগ

বেলি লহিয়াবৰ হোৱা নাই

যতনাই ৰখা কিতাপবোৰত ৰ’দ

কপৌ এহালে চোতালত

এটি-দুটি চাউল বুটলে

ক’ৰবাত গীটাৰৰ টুং-টাং

নে বতাহৰ মাত?

কাৰ ঘৰত বা জেওৰা বৈছে!

 গৃহবন্দী ব’হাগতো

“দেউতাৰ পদূলিত” মাধুৰী গোন্ধাই

ঢোলে গুমগুমাই মনত

কবিতাৰে গুঁঠিব নোৱাৰি ব’হাগ —

তাহানিতে তুমি কোৱা কথা।